OCEŃ ARTYKUŁ:

(13 lutego 2010 r., 15:45:44)

Zwracam honor, widać źle zinterpretowałam wypowiedź :)

(13 lutego 2010 r., 15:09:09)

Nie zgadzam się na wniosek łączący mój komentarz ze stwierdzeniem, "że różnorodności nie ma". Nie wspominałem o tym, naprawdę rzadko generalizuję :)

(13 lutego 2010 r., 12:20:06)

Zgadzam się z punktem o masie imitującej różnorodność, ale nie zgadzam się ,że różnorodności nie ma. Pod tą warstwą " klopsów" wciąż odkrywam nowe fascynacje i czuję, że jeszcze wiele do odkrycia.
Sądzę,że ten brak chęci do odkrywania we wspólczesnym społeczeństwie jest również spowodowany tym,że mało co jest zakazane. Ludzi fascynuje to czego nie wolno.Wtedy mają potrzebę eksploracji. Im mniejszy był dostęp do muzyki, książek, filmów tym bardzie dążyliśmy w kierunku poszukiwania.

(06 lutego 2010 r., 11:53:30)

Kino, muzyka, telewizja, radio - to obecnie mc donald dzięki, któremu masz "szaloną różnorodność". Jest buła z klopsem, który jest z ryby, mięsa wołowego i kurczaka. Są buły z serem i bez, są podwójne buły i potrójne klopsy, ale to wciąż tylko buły, których fenomen polega na tym, ze obojętnie czy jesz je w Kairze czy Warszawie to smakują tak samo

(06 lutego 2010 r., 11:52:18)

Sądzę, że mamy podobną wrażliwość. Nie chce powielać swojej argumentacji, dla tego uprzejmie proszę: zajrzyj do artykułu red. Axun-a pt. "Złote Globy przyznane", toczyła się tam intensywna dyskusja, której osią był problem komercjalizacji sztuki i je dystrybucji. Wolny wybór istnieje wówczas, kiedy ludzie mają pojęcie o różnorodności. Dziś wszystko podaje się pod "nos", kiedy byłem młody wszystkiego szukałem sam, bazując na wiedzy"starszych". Nie chciałbym, aby moje poglądy redukowane były do truizmu pt. karne, pracownicze wyjścia do kina na Bergmana. Widzę tendencje do rugowania sztuki, dyktatura rozrywki budzi moje przerażenie. Tracimy proporcje i w jakimś sensie przestaliśmy panować nad tym zjawiskiem. Piszesz o egzekucjach publicznych -świetne skojarzenie - w Poznaniu ostatnia taka impreza odbyła się w 1946r., uczestniczyło w niej całe "miasto". Demokracja jako system polityczny tak, demokracja kultury nigdy. "Szalona różnorodność"? Budzi mój śmiech przez łzy.

(04 lutego 2010 r., 23:57:00)

Tak na pierwszy rzut oka napisane całkiem poprawnie, sformatowane również poprawnie, nawet edycja wykonana zgodnie z jej przeznaczeniem. Tu masz już pół plusa. Tu masz literówkę "zapominajmy,że to film" i tu " Randka w ciemno" i tu też " Kochaj i tańcz", a poza tym całkiem sensownie napisana recenzja. Fajne jest to, że w każdym kolejnym zdaniu czy akapicie, odczytuję jakąś ciekawostkę - oczekujesz następnych odpałów i czytasz dalej. No i szacun za podpis imieniem i nazwiskiem. Popraw literówki. Masz w pełni zasłużonego plusa. Wujek joker wita Cię wśród nas :)

(04 lutego 2010 r., 23:19:01)

Został tu poruszony tak naprawdę bardzo głęboki temat i aż boję się kontynuować by nie pochłonął mnie ten bezkres dygresji ,który pojawia się gdy zaczynam myśleć o kwestii idei kina jak i rozrywki. Byłoby bajecznie gdyby na półkach leżała tylko dobra literatura ,a w kinach i teatrach odgrywano same wartościowe dzieła. Myśl ta jednak przywodzi mi skojarzenie pojęcia intelektualnej utopii. Chwilkę później pojawia się pytanie co jest ,a co nie wartościowe i kto powinien o tym decydować. Przecież nic nie warte obrazki malarzy po latach lub wiekach uznane zostały za arcydzieła. A co gdyby "Damę z łasiczką" ktoś uznał za bazgroł i zniszczył? A co z rozrywką dla "ludu"?Kiedyś to były publiczne egzekucje, ale już wtedy było wiadomo ,że "lud potrzebuje igrzysk" Może powinniśmy postawić na wolny wybór? Przecież w polskim kinie jest szalona różnorodność.Może powinno istnieć "lekkie" kino by przez jego pryzmat móc dostrzec walory prawdziwych arcydzieł?

(04 lutego 2010 r., 19:29:49)

Dobra robota Leonie.

(04 lutego 2010 r., 19:28:25)

Produkcja czyli forma jest bez treści pusta. Nie wiem, czy jest sens promować, a przede wszystkim dokładać się biletem do przedsięwzięć merkantylnych. Ja się nie dołożę. Oni sobie świetnie poradzą bez moich pieniążków. A tak w ogóle to milo, że do nas wpadłaś i mam nadzieję, iż zostaniesz na dłużej.
Przepraszam za śmietnik poniżej, chciałem posprzątać, ale technicznie nie jest możliwe. Proszę zrób to za mnie :)

(04 lutego 2010 r., 19:24:46)

Drobne sprostowanie: 1. Jest klasykiem w szkole podstawowej, dlatego podtrzymuje swój pogląd, ze to kiepskie zestawienie. 2. Odnośnie debiutu, to trudno mi zarzucić nietakt, albowiem to Twój pierwszy artykuł na tym portalu. 3. Zgadzam się co do uwagi dotyczącej formy tekstu (recenzja to nie felieton), aczkolwiek podniosłaś kwestie walorów artystycznych, a według mnie w nich właśnie zawiera się prócz ujęć pięknego nieba, próba zmierzenia się z metafizyka miłości. Konwencja komedii, zobowiązuje do posługiwania się humorem i ja nie widzę w tym nic złego. Jednak ironia, absurd i groteskowość to środki artystycznego wyrazu, które zapewne są kwintesencją tego filmu? Śmiem wątpić, iż twórcy filmu poradzili sobie z tym tematem. Tym bardziej, ze w Twojej recenzji nie poruszyłaś tego problemu. Komentarz nie jest recenzją, więc może mieć "otwartą formę", dlatego "pociągnę" mój wywód dalej i zapytam jaki jest sens tworzenia sztuki dla każdego? Według mnie dla każdego to znaczy dla nikogo.

(04 lutego 2010 r., 18:29:14)

Drobne sprostowanie
1.Chodziło o filmową ekranizację "Krzyżaków", która jest klasykiem i chodziło tu raczej o fakt,że w każdym filmie polscy widzowie doszukują się arcydzieła zamiast sądzić film według kategorii.
2. Recenzja to nie felieton o moich prywatnych przekonaniach, ani akcja pt. walczmy z "płytkim" obrazem miłości we współczesnym społeczeństwie.Oceniam film pod względem produkcji,wykonania, walorów artystycznych, jak również biorąc pod uwagę statystycznego widza.I dziwne byłoby rozpatrywać komedię romantyczną takimi samymi kryteriami jak np. "Rewers" lub "Boisko bezdomnych"

Mimo wszystko dziękuję za radę i docenienie" debiutu" . Miło poczuć się "debiutantem" gdy ma się na koncie już całkiem sporo recenzji, to odświeża ;)

(04 lutego 2010 r., 17:59:59)

Wiesz ja mam ciut większe oczekiwania niż potencjalny, 12 letni czytelnik Krzyżaków, więc ostatnia refleksję Twojej recenzji traktuje jako niedźwiedzią przysługę. Chyba w niezamierzony sposób wprawiłaś mnie w stan wesołości i za to plus. Po za tym, miłość nie kojarzy mi się z dowcipnym szczęściem, bo życie to nie sitcom, ani reklama pasty do zębów. http://www.stopklatka.pl/film/film.asp?fi=40904 moja propozycja na recenzje, skorzystasz albo i nie. Dobry debiut