W dobie kryzysu kraje najbiedniejsze muszą się liczyć ze znacznym ograniczeniem możliwości zaciągania kredytów na światowych rynkach. Tymczasem ceny żywności w tych krajach wciąż rosną, pomimo ich spadku na rynku światowym. W 2008 roku były wyższe średnio o 24 procent w porównaniu z rokiem 2006. Dla biednych obywateli, którzy przeznaczają 60 procent dochodów na żywność, oznacza to znaczne zmniejszenie siły nabywczej.

- Niebezpieczne połączenie - globalne spowolnienie ekonomiczne i uparcie wysokie ceny żywności w wielu krajach - zepchnęło około 100 milionów osób więcej niż w zeszłym roku w stan chronicznego głodu i ubóstwa - stwierdził dyrektor generalny FAO Jacques Diouf. Zaznaczył przy tym, że biedniejsze państwa bardziej niż pomocy doraźnej potrzebują narzędzi "koniecznych do zwiększenia produkcji rolnej i wydajności". Jego zdaniem niezwykle ważne są inwestycje w rolnictwo, ponieważ "dla większości krajów najbiedniejszych zdrowy sektor rolniczy jest niezbędny do przezwyciężenia ubóstwa i głodu".

Nie tylko ludność wiejska boryka się z ubóstwem. Według raportu FAO to właśnie miejska biedota najdotkliwiej odczuje skutki kryzysu. Zmniejszenie eksportu i zagranicznych inwestycji sprawia, że wiele osób traci pracę. Może to wywołać falę powrotów na wieś.

FAO zwróciła także uwagę na fakt, iż obywatele niektórych krajów rozwijających się odczuli kryzys na swej skórze również z innego powodu: maleje suma przekazów pieniężnych od przebywających na emigracji krewnych. Szczuplejsze przekazy i niższe zasiłki ograniczą dostęp tych krajów do kapitału niezbędnego do utrzymania produkcji i zapewnienia pomocy socjalnej najuboższym, czyli tym, których najszybciej dotyka głód.

- Nie możemy pozostać obojętni wobec obecnej sytuacji - podkreślił Jaques Diouf. - Cichy głodowy kryzys, dotykający jednej szóstej populacji naszej planety, stanowi poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa na świecie. Musimy jak najprędzej przyjąć wspólne stanowisko w sprawie totalnej i błyskawicznej walki z problemem głodu na świecie oraz podjąć niezbędne działania.

Rejon Azja-Pacyfik - 642 miliony niedożywionych
Afryka Subsaharysjka (Czarna Afryka) - 265 milionów
Ameryka Łacińska i Karaiby - 53 miliony
Środkowy Wschód i Afryka Północna - 42 miliony
"Świat rozwinięty" - 15 milionów