Płyta wymieniona w tytule była pierwszą z muzyką elektroniczną jaką wysłuchałem w całości (jeśli się nie mylę był to 1984). Były to czasy, kiedy niemal każdy słuchacz skazany był tylko na to, co pojawiało się w eterze (w tym konkretnym przypadku w programie II polskiego radia w sobotniej audycji prowadzonej przez ... słuchaczy). Rynek fonograficzny w Polsce był w tamtym okresie bardzo ubogi, więc "polowało się" na ulubioną muzykę gdzie się tylko dało. Być może wtedy w mej podświadomości zakodowało się, że "Dig it" warto posiadać w swojej kolekcji.

Płyta powstała w 1980. Ówczesna fascynacja komputerami, a co za tym idzie tworzeniem muzyki przy pomocy technik cyfrowych, była na tyle duża, że liczący się twórcy z kręgu muzyki elektronicznej przepowiadali rychły "pogrzeb" metod analogowych. "Dig it" jest tego jawnym przykładem. Krążek został zrealizowany całkowicie cyfrowo (prawdopodobnie master nagranie zapisano na taśmie pre-DAT) choć jego pierwsze wydanie handlowe pojawiło na standardowym czarnym LP (prezentacja technologii płyt CD nastąpiła w 1982). Pozycja otworzyła nowy rozdział w twórczości Klausa Schulze. Z perspektywy czasu wiemy, że żadna "śmierć" elektronicznych instrumentów analogowych nie nastąpiła. Klaus Schulze "wrócił" do swoich moogów (trochę unowocześnionych) i tworzy z powodzeniem nadal.

Pora na konkrety. Na krążku znajdziemy tylko 4 utwory. Otwierająca kompozycja "Death of an analogue" jest swego rodzaju autorską "przepowiednią". Muzycznie płyta zdecydowanie odbiega od wcześniejszych dokonań artysty. Słychać wyraźnie "cyfrową" pasję jaka opanowała kompozytora. Mimo niezmiernie interesującego brzmienia kompozycji nie mogłem się jednak oprzeć wrażeniu, że twórcy trochę brakuje niektórych, wcześniej stosowanych, środków wyrazu.

Pierwsze kroki w "nieznane" zawsze były trudne. Wydaje mi się, że kompozytor z przecierania nowych muzycznych szlaków wyszedł obronną ręką. Miłośnicy twórczości Klausa Schulze nie powinni stronić od tej płyty. Inni słuchacze niech podchodzą do tego krążka z pewną ostrożnością (najlepiej po wysłuchaniu innych dokonań artysty).